Όταν από το σχολείο μας ανακοινώθηκε η εκπαιδευτική επίσκεψη στη Σαλαμίνα οι προσδοκίες μας ήταν υψηλές. Το όνομα του νησιού φέρει ένα τεράστιο ιστορικό βάρος: τη ναυμαχία του 480 π. Χ., ένα σημείο καμπής για τον δυτικό πολιτισμό, όπου η ελληνική στρατηγική επικράτησε της περσικής αριθμητικής υπεροχής.
Φτάνοντας στο νησί, αντικρίσαμε έναν τόπο με τη δική του ξεχωριστή γοητεία, που μπορεί να έχει ως αφετηρία την ιστορική ναυμαχία, ωστόσο δίνει τη σκυτάλη στη νεότερη Ελλάδα μέσα από το σπίτι-μουσείο του ποιητή Άγγελου Σικελιανού, αναβιωτή της Δελφικής Ιδέας. Έτσι, η Σαλαμίνα κουβαλά ένα σημαντικό κομμάτι της πορείας της Ελλάδας μέσα στον χρόνο: την ιστορική μνήμη της ναυμαχίας, τη χριστιανοσύνη μέσα από τη μονή της Φανερωμένης και τη νεότερη πνευματική ζωή με τον Σικελιανό.
Η Σαλαμίνα είναι πράγματι ένας όμορφος, προσβάσιμος προορισμός, με γραφικούς όρμους και μια ατμόσφαιρα που ισορροπεί ανάμεσα στην αστική ζωή και τη νησιώτικη γαλήνη. Ωστόσο, αναζητώντας τα ίχνη της κολοσσιαίας ιστορίας της, μια αίσθηση απογοήτευσης άρχισε να μας κατακλύζει: ενώ η φυσική της ομορφιά είναι αδιαμφισβήτητη, η Σαλαμίνα μοιάζει να έχει «ξεχάσει» την ιστορία της.
Η ιστορία, όμως, είναι εκεί: απλώς περιμένει να της δώσουμε τη φωνή που της αξίζει.
